dyn001_original_347_425_jpeg_20344_9e53daab81fab0ff2b5c9cb613a60cc7.2

Als zijn grote broers Jean Paul en Erik hem op zijn ziekbed komen opzoeken, beschrijft Marc het einde van deze tumultueuze quaker-bijeenkomst.

Jean-Paul in gezelschap van ene Aglaé en Erik met een verpleegster terwijl Marc alleen blijft:

‘Le résultat de tout cela a été un lit et des pyjamas pleins de liqueur!’

Billard merkt op dat de kinderen van dominee Allégret, tot en met puriteins opgevoed, toch wel enigzins van de evangelische wegen zijn afgeweken.

dyn001_original_347_347_jpeg_20344_8dff3ec30fb1bbb4b57a45e45b68bf38.2

Gide leest de beschrijving geamuseerd.

‘On peut parler d’ un jeu entre les deux hommes qui permet à Marc de marquer ses distances et encourage Gide à développer son obscur dessein.

En door koortsen aangetast schrijft Marc een soort proza dat en door de ziekte en door de voorbeelden van Mallarmé, Lautréamont, Valery is aangetast.

In zijn brieven geeft hij enkele voorbeelden van deze schrijfsels:

‘Ma tête s’ en va à tire dondon, à tire dondaine, plus brouillée et vague que les algues des poles…
On me sature de drogues et je hume des pudres et je suce des pastilles.

Des nonnen qui s’étiolent
Dans un couvent noir
Croient qu’avec des fioles
On guérit l’Espoir.”

dyn001_original_448_303_jpeg_20344_5d849e000aa506fd26f5a193530a3065.2

Waarmee nog maar eens wordt aangetoond dat iedereen ook kind van zijn tijd is, en dat de vreemde werelden die zich in zijn koortsdromen hebben geopenbaard al net zo goed bij de Bateau Ivre van Rimbaud als bij een zekere puberale drang naar navolging kunnen geklasseerd worden.

dyn001_original_419_278_jpeg_20344_c111b9d5b10389389c9ba952d6ce0db9.2

‘Des mondes inconnus s’entrouvrent en mon sommeil et me montrent au fond de grottes délirantes des trésors entassés par des génies marins.
Et mon inquiétude, qui sourit ce matin, me fait aimer surout les belles tubéreuses.’

En dan ziet hij een vreemd voorwerp op het strand liggen, een monster met allerlei abstracte vormen en het gezicht van een super-lelijk kind.

Billard verwijst naar ‘POTOMAC’ waarvan Cocteau al enkele extracten had gepubliceerd.

dyn001_original_376_370_jpeg_20344_28cc9b9c500eab76a3a3275bc8c6d791.2

En als dan ook nog de jonge kunstenaar met calligrammen (poëzie zoals Cocoteau ze vermengde met typografie) wordt nagevolgd en de koortsige jongeman Gide schrijft:

‘Chantons un hymne à la gloire de J. Cocteau’

…weet ik niet of Gide dit vergiftigd geschenk dadelijk wist te waarderen.
Maar, zeg Billard ‘sereinement comme on pouvait le prévoir’ antwoordt oom André:

‘Cher grand Fou, je trouve à mon retour ici (van Cuverville) ta longue lettre. Ah! j’ai besoin de ta jeunesse et de ta joie pour me redonner un peu de vie. Guéris-toi vite.’

En zo eindigt Marcs verblijf in Cambridge in een erg melancholische toonaard.
Hij schrijft aan een van zijn broers:

‘Il me semblait que je rentrais dans le cadavre de mon cœur… Ce n’est plus la Cam, mais le Styx.’

dyn001_original_376_292_jpeg_20344_387364220ae233a3c94036fe626d683e.2

Laten we een volgende keer de ‘famille Gidienne’ van dichterbij bekijken.