Soms staat de tijd stil.
Alleen de kraaien krassen in de kale bomen.
Hun woorden als dolken
in de stilte.
Verheug je, nog even
en mijn takken breken
onder hun vieze leugens.
Mooi opgeruimd zo’n stomme dode boom.
Je Theodore
Ontdek meer van In de stilte
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.