467_17bc79a2912599d228fd486499abdcb6

Waarde Theodore,

Met afgunst zie ik dat je een prachtige gravure van William Hogarth te koop aanbiedt.
Onbewust hebben we vaak dezelfde bronnen want deze Hogarth is altijd één van mijn voorkeurartiesten geweest.
Weet je dat zijn vader leraar latijn was? En die was latijn en leerlingen beu, begon dan in Londen een koffiehuis maar geraakte daardoor zo zeer in de schulden dat hij in de gevangenis moest.
Waarschijnlijk heeft de jonge William hem daar bezocht of hoorde hij de verhalen vertellen van zij pa zelf want in al zijn werk is de mens in al zijn bekrompenheid aanwezig zoals je dat zelf wel kunt vaststellen op die erg mooie ets “An election” .
Bekrompen zeg ik, maar tegelijkertijd met een soort humor voor die alledaagse mens die toch een mild hart verraadt al zou je dat niet op het eerste gezicht zeggen.

Ik stuur je hier nog een copie van een andere mooie ets waarop een koor staat te zingen. Erg hemels moet hun muziek niet klinken vermoed ik want als je hun gezichten bekijkt, dan is dat zogenaamde “edele” eerder in hun delen dat in hun hart te zoeken, en toch heb ik het voor hen omdat ze zo op ons lijken. Ze zijn wie ze zijn, net zoals wij, met al onze kleine kantjes die vaak talrijker zijn dan we wel durven toegeven.
Na de mooie cupido’ s en de overdaad aan hartjes en zoetigheid is deze prent helemaal op zijn plaats.
Misschien staan we wel mee te zingen.
Het verbaast me dus niets dat William het voortdurend aan de stok kreeg met de autoriteiten. Hij hield hen iets te duidelijk een spiegel voor, en spiegelaars zijn blijkbaar alleen aan Tijl en consoorten voorbehouden.

Met dit gezang groet ik je,

Je confrater,

G. Dumortier, psychiater