471px-Danleno

Peter Quint is de knecht die zijn plaats niet kent.
Hij neemt de plaats in van de Meester, een plaats die hij trouwens van de Meester krijgt.

Hij staat te hoog en is te vrij.
Te vrij met de gouvernante. Te vrij met de kinderen. Te vrij met de kleine Miles.
Hoe vrij?
Voldoende vrij om de gouvernante een “sudden sickness of disgust” te geven.
Hij is de man aan het raam; de man van ‘secret disorders, vices more than suspected.’

En dan zijn voorkomen!
Hij wordt met een toneelspeler geassocieerd en Braches verbindt zijn uiterlijk met de pantomimespeler DAN LENO (hierboven afgebeeld)

‘He danced on the stage; he danced on a pedestal; he danced on a slab of slate; he was encored over and over again; but throughout his performance, he never uttered a word.’

Dan Leno was voor de Victoriaan een begrip.
De man trad sommige avonden op in drie musicals, hij had een aapachtig voorkomen, bewegende gebogen wenkbrauwen, en zegt Braches hij speelde vooral de faun, de satyr en was voor de Victoriaanse mens de verpersoonlijking van het dierlijke.

‘De lagere geknechte zinnelijkheid heeft het in de satyr gewonnen van de beheersende krachten van de geest.’

In 1883 Leno met Sarah Lydia Reynolds, a comedy singer, they married at St. George’s Church, Hulme, in Manchester the following year and the first of six children was born, Georgina. The family moved back to London and Leno began his successes with a new act, featuring comedy patter, dancing and song. He appeared at three music halls in one night, the Middlesex (Drury Lane), the Forester’s (Mile End) and Gatti’s-in-the-Road. He set about creating various comedic characters, including dames, a police officer, a Spanish bandit, a fire-fighter, and a hairdresser. His monologues with the audience, particularly the You know Mrs. Kelly?… routine, increased his stardom. He proved to be so popular that he even entertained royalty at Sandringham, later earning him the nickname the King’s Jester.

In 1896 he was hired by Augustus Harris, manager at the Drury Lane to appear in pantomime productions that included Jack and the Beanstalk, Babes in the Wood and Mother Goose. In virtually all of these production he played the dame.

Daar heb je weer de verwisseling, en dan was er ook Arthur Machens The Great God Pan met de titelpagina van Aubrey Beardsley dat nog maar drie jaar geleden in 1894 verscheen.

Joseph W. came to the conclusion that the boy had woke up with a sudden fright, as children sometimes do, but Trevor persisted in his story, and continued in such evident distress that at last his father took him home, hoping that his mother would be able to soothe him.For many weeks, however, the boy gave his parents much anxiety;he became nervous and strange in his manner, refusing to leave the cottage by himself, and constantly alarming the household by waking in the night with cries of “The man in the wood!father! father!”

Het was een willekeurig moment, maar het zet de toon.
Het boek kreeg bakken kritiek over zich heen, en braches citeert:

‘The Victorians, accustomed first by Lyell and Chambers and subsequently by distortions of Darwinian evolution to think of themselves as struggling to transcend their baser animal instincts, found in the god who was man from the waist upward but all beast below an apt enough symbol for the destructive libido they hoped to sublimate.
The figur of the faun gave visual expression to the conflict of higher thought and lower instincts.’

dyn005_original_450_704_jpeg_20344_55c85f46ca68ed5591f9758d88c20bb9

Quints verschijning, die schrikwekkende gestalte op de toren, is ” zo zeker als een schilderij in zijn lijst”.
Hij staat er als een portret getekend.
Hij vertoont zich als een ‘horror’, een mens waarin het beest de overhand heeft gekregen.

En we zijn ook in de tijd van Oscar Wilde’s proces en zijn vrijlating in 1897 uit de gevangenis?
De ideeën over ‘sexual inversion’ zullen dus zeker hebben meegespeeld.

En wat is zo vragen de auteurs van Sexual Inversion zich af het wezen van die “inversion”, van de “omkering” de homoseksualiteit?

“Ulrichs explained the matter by saying that in sexual inverts a male body coexist with a female soul: anima muliebris in copore virili inclusa.’

Maar Sexual Inversion komt met een nieuwe theorie

‘We can probably grasp the nature of the abnormaity better if we reflect on the development of the sexes and on the latent bi-sexuality in each sex.
At an early stage of deveopment the sexes are indistinguishable, and throughout life the traces of this early community of sex remain…”

“Among mammals the male possesses useless nipples, which occasionally even develop into breasts, and the female possesses a clotoris, which is merely a rudimentary penis, and may also develop.”

“Putting the matter isn a pure speculative shape, it may be said that at the conception the organism is provided with about 50% of male germs and about 50% of female germs, and that as development proceeds either the male or the female germs assume the upper hand, killing out those of the other sex, until in the maturely developed individual only a few aborted germs of the opposite sex are left.”

De vrouwelijke partner die de mannelijke partner doodt en daardoor een inversie veroorzaakt, die op gang gebracht wordt wanneer in de kleine jongen te vroeg de erotische gevoelens worden gewekt.

Een staaltje van Victoriaans denken dat op deze dagen nog aardig opgeld maakt als je sommige heksenjachten moet leren begrijpen.