0_1671_74d3fb9d_L

De intense correspondentie tussen Marc en Gide waarvan er zestig brieven zijn uitgegeven in het boek Correspondance André Gide – Marc Allégret, maken de verschillende perspectieven waarmee we gisteren eindigden, duidelijk.

Natuurlijk zijn er meer brieven, maar die zijn aan de archieven ontsnapt, vernietigd, of “reservées”.

Ze geven al wel de intensiteit aan waarmee beiden hun relatie beleefden.
Je vindt die intensiteit ook in de tekst zelf.

Marc beklaagt zich over het tekort aan vrijheid, een perspectief dat naarmate hij ouder wordt minder besproken moet worden.
Hij schrijft met veel humor, en naarmate hun relatie zich verdiept schuwt hij ook de emotie niet, iets waarvoor Gide -die intussen de bijnaam “Sur-Oncle” kreeg- ten zeerste gevoelig is.

De vertrouwelijkheid die tussen hen beiden groeit, maakt het mogelijk dat ze vrij over hun gevoelens durven schrijven.
Er zijn natuurlijk verschillen tussen hen beiden, daarvoor zorgt hun status en hun leeftijd, maar Billard zegt daarover:

‘Quelles que soient ces différences, il est essentiel pour eux de préserver la confidentialité de ces sentiments et du complot en cours.’

Ze vertrouwen elkaar ideeën toe die in familiekring niet kunnen geuit worden.
Marc stopt een van zijn brieven in een stevige omslag zodat Gide niet dadelijk de afzender herkent, maar eens hij het geschrift heeft gezien schrijft hij:

‘J’ ai hurlé de joie, et tout mon cœur riait et bondissait en te lisant.
O, mon plus jeune ami! que tout ce que tu me racontes de toi me touche.
Mon compagnon chéri, que je te dois déjà de bonheur!’

dyn005_original_537_357_jpeg_20344_3504e7e2b9f798eb8c7d6b4b000a2c5e.2

Soms moet Gide lang op antwoord wachten, en hij staat doodsangsten uit als brieven te lang wegblijven.
Aan zijn vriend Jean Schlumberger schrijft hij:

‘Je vis dans les transes au sujet d’ une lettre que je me suis laissé aller à écrire au jeune{…} J’ imagine des catastrophes!’

Maar even later schrijft Marc drie opeenvolgende brieven zodat hij zich moet haasten om ze allemaal te beantwoorden.

Ze nemen maatregelen om aan de mogelijke familiale indiscretie te ontsnappen.
Marc suggereert aan Gide om twee brieven in dezelfde envelop te steken, in de ene gaat het over de studie, de gezondheid, de “toutes ches choses à présenter à toute réquisition des agents de la compagnie”.
In de andere brief “tu me répondrais aux questions et aux choses que je te dis “entre nous deux” et qui seraient pour moi tout seul.”

Zo kan bij ontvangst de ene brief vrij circuleren en kan Marc de andere bij zich houden.
‘L’ association Gide-Marc s’ organise’

In de brief van 31 oktober schrijft Gide voor de eerste keer over zijn pedagogische funtie en over de morele zin die hij aan zijn relatie wil geven:

”Chaque effort que tu donnes aujourd’hui est une promesse d’ aisance, de délivrance, de joie, de noblesse, et de liberté: crois- en ton vieux oncle qui voudrait te parfaire et t’ orner de tout ce qu’ il y de meilleur dans la vie.
Il faut que tu sentes que je t’ aime beaucoup- que j’ aime celui que tu es, et plus encore celui que tu dois être, que tu vas être, et que je veux t’ aider à découvrir.’

Hij zal levenslang die woorden waar maken.