dyn003_original_362_464_jpeg_20344_dc03a62f79029bdd7cabda895b194ecf.2

Met het portret van La Petite Dame aan de ene kant en Theo’s prachtige beeld van het water dat haar scheidt van haar dochter Elisabeth aan de andere kant, wil ik de lijnen uittekenen die verbindingen zullen betekenen, een formatie van hechte banden ondanks het leed en opgelopen breuken van verlies en verloren zijn.

In zijn brieven heeft Marc zijn belangstelling voor Whity duidelijk gemaakt, meer belangstelling voor haar dan voor Beth.
En het is ook Whity alleen die Marc in Londen gaat opzoeken.

dyn003_original_419_334_jpeg_20344_11a5fc11b9b49c716ba09530f854b3f3.2

‘Whity m’ouvre. Cris de joie.’…schrijft de licht ontvlambare Marc aan Gide.
Als ze elkaar vaarwel wuiven krijgen we dit verslag van de jongeman:

‘Rire et sourire, on ne sait pas pourquoi. Citation de Mallarmé. Vœux. Espoirs, train qui s’ébranle, tout de joie et rien que de joie. {…} Puis départ dans une rumeur de nourrices et de maîtresses qui pleurent sur le quai.’

Billard twijfelt aan dat geween, en beide charming girls zullen een correspondentie met Marc voeren, en beiden zullen hem in november (herinneren wij ons dat hij dan erg ziek is) in Cambridge opzoeken.
Een bezoek dat voor Beth tegelijkertijd een pelgrimstocht is naar de woonplaats van haar verloren Rupert.

En stelt Billard ons gerust, er is niets gebeurd tussen beide meisjes en Marc dat het scenario van Gide in gevaar kan brengen.

dyn003_original_448_347_jpeg_20344_f2e80f65f9f9494f86096b0312b75f2d.2

Gide brengt het tweede gedeelte van zijn scenario in stelling.
Als hij op een dag van Aline Mayerisch het plan hoort hem en zijn vrienden in Dudelange uit te nodigen nadat de grenzen weer open zullen zijn, rijpt bij hem het plan op een grote samenkomst.

Eens Marc terug in Frankrijk is, en hij zijn schoolkalender kent, neemt hij het initiatief in handen.
Zo schrijft hij einde januari 1919 aan Loup:

Avec quels transports j’ai vu tomber enfin la hideuse barrièrre entre nous.
Déjà mon cœur s’élance…Espérons que le corps suivra bientôt! Ce serait à l’alentour de Pâques: puisse ce temps également vous convenir? A la seule idée de ce voyage à Dudelange, tout se met à valser en moi.’

dyn003_original_448_519_jpeg_20344_d39fac2fb76a95e50c234cb6154668f8.2

Billard merkt ook het mooie en het geslepene van ‘puisse’ op, ‘délicieux dans son effronterie’.
En de datum wordt vast gelegd.
Het rendez vous is voor april, en wie Gide zegt, zegt La Petite Dame die zich al van in februari in Dudelange installeert.
Marc, Elisabeth, Whity, ze zullen allemaal uitgenodigd worden door Loup.

Loup heeft het project ‘le grand meeting’ gedoopt, en Gide moet intussen op heel wat fronten waakzaam blijven.

Er is Marcs moeder, Suzanne Allégret (waarbij hij intrekt als hij in Parijs verblijft) waar hij zich informeert naar de aanstaande terugkeer van de dominee uit Kameroen.
Hij blijft over de kinderen waken die zo’n beetje de schok moeten opvangen.
Hij wil elk incident vermijden tussenbeide woonplaatsen waar hij verblijft.

In Cuverville bedenkt hij wat hij moet zeggen als hij uit Dudelange terugkeert. Zwijgt hij over Marc dan zal hij Madeleine kwetsen, maar vertelt hij over zijn aanwezigheid ook dan zal hij haar pijn doen.

In Parijs moet hij een plan opstellen om Suzanne niet achterdochtig te maken, dus moet hij een andere trein nemen, op een andere datum dan Marc, en hij koopt dan ook biljetten voor een verschillende bestemming.

Natuurlijk heeft hij enigzins plezier in het spel, en als het klassieke puntje bij het net zo klassieke paaltje komt, zullen ze samen vertrekken.
Hij wil zich het plezier om met Marc te reizen niet ontzeggen, en..wat of wie heeft hij nu nog te verliezen?

Gide et “sa jeunesse” zullen warm en hartelijk ontvangen worden door Aline.