749_352f20a64dcc43309ddd5610f549aa2d

Toen de auteur Henry James het werk van John Sargent zag, zei hij

..in seeing this pictures…I feel that I am such a poor painter.”

En daarmee gaf hij aan dat beiden dezelfde verfijnde kijk op de werkelijkheid nastreefden.Ze werden dan ook vrienden voor het leven, en het waren de meer dan positieve kritieken van James die voor een ware doorbraak zorgden.

Bij het hierbijgaande schilderij “Lady with a rose” schreef James:

“it offers the slightly “uncanny” spectacle of a talent which on the very threshold of its career has nothing more to learn.
It is not simple precosity in the guise of maturity -a phenomen we very often meet, which deceives us only for one hour; its the freshness of youth with the artistic experience, really felt and assimilated, of generations..”

We zijn in het jaar 1882, het sterfjaar van Charles Darwin.
De schilder John Singer Sargent is dan 26.
Er gaan geruchten dat hij een affaire met de afgebeelde dame , Louise Burckhardt, zou hebben.

Hij is de rijzende ster in Londen en Parijs, en bezoekt in juni van dat jaar met Vernon Lee en zus Emily de Comedie Française.

Bekijk Louise.
Tegen de witte achtergrond werkt hij met zeer donkere zwarte en paarse tonaliteiten.
Zijn aandacht gaat niet naar volumes, maar naar het licht op elk plaatsje van het schilderij.
Hij interpreteert niet, maar laat zijn model spreken en de kijker mag zelf een band leggen tussen haar en zijn waarneming.

Een bijna spottend lachje, denk ik dan, maar voor anderen zou het net zo goed een zweem van verveling kunnen zijn, of het begin van een groot verlangen, of…

He painted.