113_1f3ecff4cdca75051e2a2a4cc238ef9d

Belangloos genoegen

Immanuel Kant, Kritiek van de oordeelskracht, 1, 1790

“Deze definitie van Schoonheid kan worden afgeleid van de voorgaande definitie, die het schone aanmerkte als voorwerp van belangeloos genoegen.
Het voorwerp waaraan men bewust genoegen ontleent zonder enig belang, kan namelijk uitsluitend op die manier beoordeeld worden.
Het moet een basis bevatten op grond waarvan iedereen er genoegen aan beleeft.
Aangezien dat genoegen niet wortelt in een of andere geneigdheid van het subject (noch stoelt op een ander van tevoren bedacht belang), en aangezien degene die het beoordeelt zich helemaal vrij voelt ten aanzien van het genoegen dat hij aan het voorwerp toeschrijft, kan hij geen privé-omstandigheden aanvoeren die als basis van dit genoegen zouden kunnen dienen.”

Het schilderij is van Carus, wandelaar op bergtop.