vanitas

 

Zeer geliefden,

Al in mijn vroegste ervaringen had Pasen iets met de jonge morgen te maken.
Heidens weder-opstaan van het licht uit de donkere wintermaanden.

Altaren die ontbloot werden, purperen doekjes kuis voor het kruis gebonden.
De rinkelbel door ratelslag vervangen.

De lamentatio’ s.

Maar met mijn kinderogen zag ik ook het leed dat uit de heilige verhalen overduidelijk werd.
Stuurt een vader uit zogezegde liefde zijn zoon naar de mensen en laten wij hem de slavendood sterven.

dyn001_original_379_442_jpeg__a6dc18ec620ac028d0b7dce8f4d693d9

Die vader had iets met ‘zonen’.
Het was al bij Abraham begonnen.
Ik ben ooit de klas uit gevlogen omdat ik dat verhaal van Isaac die moest geofferd worden zo verschrikkelijk wreed en onrechtvaardig vond.

En nu laat hij zijn eigen geliefde zoon de kelk tot op de bodem ledigen .Van vernedering tot het verstikkingsproces op hout genageld.

dyn008_original_379_323_jpeg__4d2fa0704e65071588c4b5158c6e6b18

Mijn ‘geloof’ heeft iets met het schilderij te maken waarop een kind zich een beetje eigenaardig bij het vaderlijke voegt terwijl zijn broers en zusje ongeduldig op het einde van de sessie staan te wachten. Erfenis en dito, weet je wel.

Op de achtergrond juichen de ware gelovigen die het paaslicht hebben gezien dat lumen christi dat telkens een stap hoger wordt gezongen met de paasnacht (in mijn jeugd was dat nog in de vroege paaszaterdagmorgen) maar ik wil wel de schoonheid van het verhaal beluisteren maar als nukkig mens heb ik duidelijk al levenslang bedenkingen.

Voor mij is god eerder vrouwelijk, ook als man.
Het was de moederlijke kant van zijn wezen denk ik die iets met het volk op dat aardklootje te maken wilde hebben.
Een man stuurt een leger en laat de boel opruimen.
Een moederman of mannenmoeder kan het waanzinnige idee krijgen om haar/zijn zoon (om in de traditie van toen te blijven want het kan wat mij betreft ook een dochter zijn) onder die schepsels te laten leven.

Het zal honderd keer gezegd worden deze dagen: ‘uit liefde’ maar wat koop ik daarvoor?
Een vreemde liefde om je enig kind de boel op stelten te laten zetten met de wetenschap dat het hem zuur zal opbreken, om van de toekomstige clubjes die in zijn naam mensen zullen ombrengen maar te zwijgen.

Maar misschien is dat de kern.
Mannenliefde vraagt gehoorzaamheid: dood je enige zoon, Abraham als je mij trouw bent.
Dat is berekening want achter de haag staat de vervangende offerbok al klaar.

mental handicap

traliesMoederliefde in de diepere zin van het woord is van een totaal andere soort.
Er schuilt een kracht in om te beminnen met inderdaad de wetenschap dat het waarschijnlijk nutteloos is, of maar voor een tijdje, of dat ze weldra de puberdeuren zal horen dichtslaan, of de kwijlmond van haar gehandicapt joch eeuwig zal moeten afvegen, kortom: in het beste geval is het een lancerende liefde, zelfs als je weet dat er veel kans op mislukken bestaat.

Vergis je niet: ze hoeft niet van een vrouw te komen, deze moederliefde.
Net zoals die berekende liefde niet typisch aan een man moet worden toegekend.

Er zijn vrouwen die heel berekend beminnen, die hun kinderen nooit loslaten, zoals er mannen zijn die tegen beter weten in proberen lief te hebben.

En nog iets: wie ‘moeder’ zegt heeft het dadelijk over haar eigen kind.
Maar de moederliefde waarover ik spreek bestaat tegenover al het levende, ze blijft de zwerfpoezen eten geven ook al wil ze hen het liefst de schedel inkloppen, ze schenkt leven aan de ruimte waarin ze huis-houdt, ze probeert onduldbare pijn te dulden, ook bij haarzelf.

Dat is de scheppende liefde, denk ik.
Zonder eigendomsrecht.
Zij is mannelijk en vrouwelijk zoals in het oude scheppingsverhaal man en vrouw schiep hij hem, de eerste mens.

Onze kleindochter van bijna negen heeft een levensspreuk: ‘je weet maar nooit’, en dat is de basis van deze steeds weer hernemende liefde.

Wij denken alles op voorhand te weten en daarom zijn we blind voor het wonder.
En hoe ongelovig ik ook ben, ik wil graag opnieuw beginnen, telkens weer opnieuw.
Beetje bij beetje rol ik de steen weg van het graf waarin de wanhoop begraven ligt.