de jongen als evangelist (195)

702_ffca43cfda261e22e1f10b0e0f16c2f3

En zo hevig mooi als hij de vrouwen schilderde, al dan niet als Bijbelse figuren vermomd, zo treft hij in zijn uniek doek “Johannes, de Evangelist” een ongewone toon, namelijk hij schildert de jongste van de vier evangelisten werkelijk als jongen.
Het was, zoals in het evangelie vermeld staat, de jongen die Jezus liefhad en die zijn hoofd op zijn borst liet rusten bij het laatste avondmaal, net zoals we weten dat Jezus aantrekkingskracht op de vrouwen uitoefende, want staat er, ze volgden hem, en al schreeuwt men bij hoog en bij laag het tegendeel van de daken, Maria Magdalena stond wel met zijn ma onder het kruis, in gezelschap van Johannes trouwens.
Furini schilderde ook een Magdalena, een berouwvolle noemt hij haar en een mooi detail: een reproductie van dit doek hoorde bij Freuds kunstcollectie.

Hier de jongen. Hij is nauwelijks bekomen van wat hij heeft meegemaakt, en hij probeert woorden te vinden om deze ervaringen over te bregen.
Zijn schoonheid zul je terugvinden in zijn woorden tot in de visioenen over het einde der tijden.
De rode mantel over de schouder geslagen zie je hem denken en dromen tegelijkertijd, een combinatie waar de Kerk en de Vrijzinnigheid altijd bang van is geweest.


theater en levenslust (194)

665_a2ad19624249874864e0bd0672f72b7b

Het moet al erg doen eer je een naam van een groot schilder-tekenaar niet terugvindt in de Encyclopedia Britannica.
Wel, Francesco Furini (1600-1642) is uit de boot gevallen.
Nochthans was hij met o.a. Cecco Bravo, Vannini werkzaam bij de laatste Medici (Fernando, als ik me niet vergis) en zijn er van zijn hand prachtige schilderijen en tekeningen te bewonderen over heel de wereld.

We zijn terug bij het neo-platonisme dat opgang maakte mede de stimuli die vanuit de Medici vertrokken.
De Florentijnse barok is theatraal maar gonst van levenslust. En het mag je niet verwonderen dat de Bijbelse onderwerpen vooral dienden om de heerlijkheden van het (vooral vrouwelijke) lichaam te etaleren en te verheerlijken.
Die theatraliteit zul je in Florence nodig hebben om je te verweren tegen de oprukkende restauratie in de Kerk, de gevolgen van de contra-reformatie zullen recht evenredig met de oprukkende Verlichting zichtbaar worden en in galante stijl met elkaar botsen.

Daarom deze prachtige tekening in rood krijt nu de lentekleuren zo ontroerend fris en nieuw zijn, een schoonheid die maar enkele weken duurt of ’t begin alweer naar de herfst te ruiken.

Ik hoorde dat horden mensen zich hebben aangemeld om in Brugge naakt op de foto te komen, en tegelijkertijd citeerde iemand de uitspraak: als ’t voor de kunst is, hebben ze er geen moeite mee, meneer, maar in ’t echte leven is’t een andere zaak, ook in 2005.
Dus is Furini op zijn plaats, en hopen we maar dat we de vanzelsprekendheid terugwinnen waarmee hij de schoonheid benaderde, en dan is een beetje theatraliteit best toegelaten.