915_d45cc6b1e95dc4d32a7c8b7b6e51cc46

Het technische aspect van zoveel “donkerte” is niet zo eenvoudig als het lijkt.
Waarschijnlijk werkte Van der Neer zoals veel 17de eeuwse schilders met een dubbele grondlaag: eerst een roodbruine bestaande uit rode aarde in olie, en deze werd dan met een grijze laag bedekt meestal loodwit en wat zwart met mogelijk wat omber.
Nachtelijke effecten kon je verkrijgen door met lagen zwart, blauw en wit op een onderlaag oker te werken en die dan met de achterkant van het penseel of paletmes weg te halen zodat daardoor een zekere doorzichtigheid ontstond.

Waterpartijen zorgden dan voor de nodige weerkaatsing van het maanlicht zoals in dit doek zichtbaar werd.

Lieve zoon en psychiater, hoe lang is het geleden dat jullie een heus nachtelijk landschap hebben gezien?
De schoonheid van de maan, de schaduwen die deze koude moeder maakt, zijn van een onnavolgbare broosheid.
De fotograaf Abraham Rosenbaum, een neef van mijn goede vriend Baumgarten trok met mij door een nachtelijk bos, ver weg van de beschaving en toch dicht genoeg om bij morgenstond een goed onderkomen met stevig ontbijt te vinden.
Rosenbaum werkt aan een serie kleurenfoto’s waarin de vroege zomermorgen op een plat dak een variatie aan kleuren zichtbaar maakt.
Zijn eerste foto’s heb ik jullie al eens doorgestuurd, maar weldra is de serie volledig.
Ook hij is bezield door de schakeringen tussen het volledige donker en het felste zonnelicht. De miljoenen kleuren worden nu nog alleen waargenomen in wat een computerscherm zou duidelijk maken terwijl op geen twee meter van ons verwijderd ze aanwezig zijn in de steeds wisselende lichtinval tussen de vroege morgen en de late schemering.

Kijk naar de luchten op dit doek, en verlaat dan even je dagelijks doen.
Steek je hoofd even buiten, richting wolken of open hemel en geniet van de schakeringen.

Verlustig u vandaag in de “beschouwingen van de sieraaden en vreemdigheden” die in het licht verscholen zijn.