kerstmis 1865 (453)

Eén maand voor zijn dood -zijn lieve Luise was al in 1857 gestorven- schreef Friedrich Rückert de tekst die ik je hierbij weergeef.

Het is één van zijn laatste teksten die pas na zijn sterven is gepubliceerd.
Hij leefde vrij terug getrokken, vereenzaamd vaak nog bezocht door zijn oudste dochter Marie en zijn schoonzus Alma.

Wat een toeval.
Alma Mahler en deze Alma aan wie de tekst is opgedragen.
Hij is niet te vertalen, maar met een beetje goede wil en de hulp van een woordenboek zul je hem ook in het Duits begrijpen.

141_5be719f303d206dbfbdff35d36807149

MEINER LIEBEN SCHWIEGERTOCHTER ALMA

(Weihnachten 1865)

Zeitungsbringerin,
Fliegenwedelschwingerin,
Fehllose Jägerin,
Treffliche Totschlägerin,
Liebe Beleberin,
Kleinmutes Heberin,
Sorgenabwenderin,
Trostredespenderin,
Leidens Abfragerin,
Besserungswahrsagerin,
Leisanschweberin,
Arzeneigeberin,
Stundenmahnerin,
Zeitvertreibsanbahnerin,
Temperaturspürerin,
Feuernachschürerin,
Witterungskünderin,
Lampendochtanzünderin,
Morgenbegrüßerin,
Abendrastversüßerin,
Nachtvorleserin,
Bücheramtsverweserin,
Allzeitunterhalterin,
Gesprächsstoffsentfalterin,
Wunschablauscherin,
Dienstrollentauscherin,
Allesbeschickerin,
Allesüberblickerin,
Allesbestreiterin,
Krankenkostbereiterin,
Festgabebedenkerin,
Weihnachtsentenschenkerin,
Engelverwenderin,
Enkelzuspruchsenderin,
Ordnerin, Schmückerin,
Kopfkissenrückerin,
Pfeifenkopfstopferin,
Flaschenpfropfentpfropferin,
Schlummerbecherfüllerin,
Kalter Knie Umhüllerin,
Nachtruhanwünscherin,
Wenn ich wachensmatt bin,
Heimlich schwach schachmatt bin,
Treue Mitträgerin
Mitpflegerin
Neben deiner Schwägerin,
Schwiegerkind, Söhnerin,
Versöhnerin, Beschönerin,
Unbelohnt Taglöhnerin,
Allzeit frohe Frönerin,
Liebliche Verwöhnerin:
Nimm dies Liebeszeichen hin,
Wie ich dir dankbar bin.

Hij sterft de 31ste januari 1866, 150 jaar geleden dus.

De foto van gisteren komt uit een archief en stelt Gustav Mahler voor met zijn twee dochtertjes, Maria (3 jaar) en Anna (1 jaar), genomen in 1905. Honderd jaar zijn sindsdien voorbij gegaan.

Bij deze tekst stuur ik je een tekening van Kate Kollowitz, moeder met haar dood kind.
Zij legt de band tussen al die eeuwen.

Vergissen we ons niet: de afwezigen zijn heel dichtbij.
De tijd is onbelangrijk.