864_5fbde2919e242038e9084418fe95410b

Het verhaal van zijn eerste grote liefde is geen leuk verhaal.
Het zijn vooral de volwassenen die het verhaal tot een ramp laten uitgroeien.

“J’ ai passé des nuits et des nuits avec le poids d’ une montagne qui m’ écrassait le corps.”

De families grijpen in.

“Les familles ont pris consciences, se sont gendarmées.”

Ze mogen elkaar niet meer zien.
De bescherming als diepste kwetsuur.

“Toutes les erreurs ont été commises, on nous a separés.
C ‘est une blessure qui a mis dix ans à se cicratiser pour moi, et pour lui; c ‘est n ‘est peut-être pas fini.”

Ook zijn geliefde grootmoeder Tatié speelt een zeer ambigue rol.
“…je crois que c ‘est elle qui a mis mon père en garde.

Ik laat de concrete gebeurtenissen rusten.
Je weet, beste reisgezel, dat de levens van anderen een gemakkelijke prooi zijn.

Met zijn eerste foto-apparaat, de Semflex, begint hij de werkelijkheid te onderzoeken.
Hij blijft trouw aan het 6 x 6 formaat.

Gelukkig ontmoet hij Henri Koerner, toen 53 jaar.
Met vrouw en kinderen komt hij op vakantie in een van de grootouderlijke eigendommen.
Na de vakantie blijven ze elkaar schrijven.

Op zijn achttiende schrijft Bernard: (1968!)

“Je n’ ai toujouts fait que trois hypothèses: mourir jeune, entrer dans un monastère ou être un grand artiste.”

Een schilderij uit die tijd noemt hij “raison d ‘ être”.